’s Avonds met zijn allen in het busje naar de militaire academie van West Point. Daar komen we na sluitingstijd aan. We dolen wat rond in over land in de regen.

Na een paar dagen op de Hudson zijn we allemaal een beetje van de rivier gaan houden en het duurt dan ook niet lang of Michiel krijgt heimwee naar het water. Hij klimt op een hekje om toch nog een glimp op te kunnen vangen.

Coldspring is een prachtig plaatsje langs de Hudson, met keurig onderhouden huizen en tuintjes. Je verwacht hier een wat stijve, conservatieve Amerikaanse burgemeester, maar tot onze grote verrassing worden we ontvangen door een soort jonge Bill Clinton die ons met zijn doedelzak verwelkomt.

Na aankomst in Coldspring start Hollandse actie; Lydie bakt poffertjes voor de locals en er worden klompen verkocht.

Na de koffie op de foto gezet door Arjen Wapenaar en Heleen Simmelink. Zij hebben een mooi weblog bijgehouden over hun trip op hun tjalk Sterre uit 1887.

Ondanks dat we wat later zijn vertrokken vandaag, lopen we al snel in op de platbodems. Halverwege gaan we even op de koffie bij de Vrouwe Cornelia.

Dag 3 is de kortste afstand, slechts 7.8 nm. Vandaag kunnen we onze billen wat rust geven. De blaren zijn bij iedereen heel goed onder controle, maar drie dagen met je billen schuiven over een houten plank eis zo z’n tol. Gelukkig hebben we de Zwitserse Assos crème van Ger.

We vertrekken vandaag een half uurtje na de platbodem. Dat levert een geweldig plaatje op voor de stuurman.

De tweede dag roeien we van Nyack naar Peekskill over een afstand van 12.2 nm. In vergelijking met gisteren een klein stuk. We vertrekken als eerste en worden door Reinier en de platbodems uitgezwaaid. Halverwege komen we op de Hudson een sleepbootje tegen van een Amerikaan met zijn Oekraïense vriendin. Die probeert ons aan de Vodka te krijgen, maar met nog een eind roeien voor de boeg kunnen we haar aanbod weerstaan. We leggen De Vliegende Hollander langszij en gebruiken de sleepboot als duikplank. Heerlijk om tussen het roeien door even te zwemmen in de Hudson.

’s Middags komen we als een van de eerste in Peekskill aan. We worden door de plaatselijke jachtclub zeer gastvrij verwelkomt. Het bier vloeit rijkelijk en ’s avonds is er wederom door onze gastheren een diner geregeld.

Peekskill is overigens vernoemd naar de Nederlandse familie Peek en een kil of stroompje zoals de Dordtse kil.

Vannacht heerlijk geslapen. Boot ligt er mooi bij in de jachtclub van Nyack.

Vandaag zijn we gestart met de eerste etappe van de reis die Henry Hudson 400 jaar geleden heeft afgelegd van New York naar Albany. Een afstand van zo’n 25 mijl van New Jersey naar Nyack.

De jachtclub van Nyack ligt vlak achter de Tappan Zee Bridge. Een lang en hoog ding wat al ongeveer 1,5 uur in zicht is voordat we er onderdoor roeien. Ons vertrekpunt, de skyscrapers van Manhattan, is na 5 uur roeien ook nog steeds in zicht. Geen erg bemoedigende omstandigheden. Een goede stuurman die daar nog wat aardigs van kan maken (nog 30 halen; nog 750 meter…!). Het `one long bridge a day keeps the docter away’ is geboren.

Heerlijk geroeid met zijn allen maar door de hitte was het een zware tocht. Na 5,5 uur smaakte het onthaal met applaus van de bruine vloot dus goed. Blaren vielen gelukkig nog mee, maar billen voelen wel bont en blauw. Nautisch onthaal door de regionale politicus Vanderhoef en Reinier Seipkens die met zijn muziekbootje de beide volksliederen speelt. Vervolgens worden de vlaggen gestreken en de BBQ gestart. Een prachtige eerste avond, weg van de drukte van de stad.

Nog een foto van de parade van afgelopen zondag. Op de achtergrond het fregat Tromp met Willem Alexander en Maxima

Vandaag speelden we de hoofdrol in onze eigen actiefilm. Decor: een zonovergoten New York. Scene: De Vliegende Hollander in de vlootschouw. Helicopters vliegen af en aan en scheren laag over het water. De havenmeester is alleen van het idee dat er een roeiboot in zijn haven vaart al zo gestresst dat hij geen idee meer heeft wat er in zijn haven gebeurt. De US coastguard staat met getrokken pistolen en een mitrailleur klaar om De Vliegende Hollander lek te schieten als deze te dichtbij komt.

Wanneer alle schepen in de vlootschouw het tempo opvoeren naar 7 knopen moeten we vol aan de bak maar mooi aansluitend op de andere schepen kunnen we Willem Alexander en Maxima begroeten. Een heroïsch einde van de vlootschouw. Het koninklijk paar verlaat fregat Tromp met een bijbootje en komt de roeiers begroeten.

Einde van de scene: de roeiers komen bij aan boord van de bruine vloot met bier, Berenburg en soep.